اگرچه والدين امروزي از نظر تحصيلات و اطلاعات در مقايسه با
گذشته نمونه اند ولي هنوز پرسش هاي زيادي وجود دارد.
وقتي
بچه اي هميشه از سرويس مدرسه جامي ماند، يا هر چه دلش مي خواهد مي پوشد و گوشش به
حرف كسي بدهكار نيست، شما به عنوان مادر يا پدر چه بايد بكنيد؟ راهكارهايي كه اينجا
مطرح مي شود در مورد بعضي از بچه ها جواب مي دهد و در مورد بعضي ها هم نه. بعد از
مطالعه مطلب از ميان راهكارها يكي را انتخاب كنيد و به مرحله عمل برسانيد البته با
صبر و حوصله، و انتظار نداشته باشيد خيلي زود جواب بگيريد چه بسا روشهايي هستند كه
در برابر آنها ابتدا كودك حالت تدافعي به خود مي گيرد و بدتر مي شود اما به مرور
زمان به حالت عادي برمي گردد. مطمئن باشيد فقط فرزند شما مشكل ندارد بلكه همه بچه
ها با والدين در روشهاي تربيتي مشكل دارند. با توجه به اينكه همه افراد يك جور
نيستند و موقعيت ها نيز منحصر به فرد است پس براي حل مشكل يك راه حل قطعي و مستقل
وجود نخواهد داشت.
گاهي شما به عنوان مادر يا پدر راه حلي بهتر از كارشناسان پيدا مي كنيد. جلوي كودكي كه در خيابان گريه مي كرد و مادرش دست او را مي كشيد و با خود مي برد ايستادم و گفتم: «ببخشيد، دخترتان چرا گريه مي كند؟!»
«به خدا ديگر خسته شدم. هر چه را كه مي بيند مي گويد برايم بخر. من چطوري به او بفهمانم كه پول ندارم.» خانم ديگري كه خود را صبوري معرفي مي كرد گفت: «من سعي مي كنم با بچه هايم زياد حرف بزنم و آنها هم خوب حرفهاي مرا مي فهمند و مشكل زيادي ندارم. البته هيچ بچه اي نيست كه مشكل نداشته باشد.»
يادتان باشد مشكلات يك شبه حل نمي شود.
اگر كودكي كاري را تا به حال انجام نمي داد اما حالا يك بار حتي از روي اكراه انجام مي دهد او را خيلي تشويق كنيد زيرا اين نشانه يك پيشرفت واقعي است. به جاي مأيوس شدن از دست نيافتن به انتظارات زياد خود، از پيشرفت هاي كوچك و تدريجي كودكتان خوشحال باشيد. شما و همسرتان بايد در مورد مشكلتان صحبت كنيد و هر دو تصميم به اصلاح اخلاق فرزندتان بگيريد. اگر حرفي مي زنيد هر دو با هم توافق داشته باشيد، طبق تجربه، والدين خيلي زود خسته مي شوند و بچه ها اين را مي دانند. اگر والدين مقاوم نباشند بچه ها به خواسته هاي آنها احترام نمي گذارند و خود را موظف به انجام وظايف محوله نمي دانند.
سعي كنيد رفتار عمومي فرزندتان را با ديد مثبت نگاه كنيد. برخي رفتارهاي او از ديد شما آزاردهنده است. پس از همه رفتارهاي او ناراضي نباشيد. وقتي روي يك خصوصيت ناپسند او كار مي كنيد و در حال اصلاح آن هستيد به او اطمينان دهيد كه دوستش داريد. هرگز تحسين را در مورد كودكان، كم ارزش تلقي نكنيد. كودك در هر مرحله سني كه باشد تمايل شديدي دارد كه والدينش او را بپسندند. تربيت در نظر بعضي از والدين فقط تنبيه است ولي واژه تربيت درواقع به معناي تعليم و پرورش، شامل مجموعه اي از روشهاي مثبت و منفي است. تربيت صحيح آن است كه وقتي فرزند شما نيم نگاهي به شما مي اندازد تا مطمئن شود عملي كه انجام داده درست است يا غلط، به او توجه كنيد يا وقتي در حال تلفن زدن كودكتان مي خواهد مكالمه شما را قطع كند و با شما صحبت كند. تربيت صحيح آن است كه به او توجه نكنيد. اما اگر ديديد كه تصميم گرفت منتظر تمام شدن مكالمه شما شود، بهتر است به او توجه كنيد و نگاهي مهربان به او بيندازيد.
وقتي كودكي روي موضوع خاصي پافشاري دارد به او بگوييد كه قصد لجبازي دارد و شما به آن اهميت نمي دهيد. از آن دسته والديني نباشيم كه وقتي از كودكمان عمل خوبي سر زد آن را به سادگي و بديهي تلقي كنيم و هيچ واكنشي نشان ندهيم ولي برعكس هر وقت عمل بدي از او سر زد تمام اشتباهاتش را به رخ او بكشيم. انتقاد همراه با تشويق نتايج بهتري به بار مي آورد. كودك مي خواهد كه شما به او توجه كنيد. اگر ديدگاه شما منفي باشد او از راه هاي منفي به هدفش مي رسد اما اگر شما روي نكات مثبت تمركز كنيد در مقابل، رفتارهاي خوب بيشتري دريافت خواهيد كرد زيرا در اين حالت كودك با رفتارهاي مثبت سعي در جلب توجه شما خواهد داشت.
رفتار كودك را تحسين كنيد نه شخصيت او را. همچنان كه وقتي از او انتقاد مي كنيد شخصيت او را زير سؤال نبريد. به جاي اين كه به او بگوييم خيلي بچه بدي هستي مي توان گفت: «من از طرز حرف زدن تو خوشم نمي آيد.»
مؤثرترين راه براي آموزش رفتار خوب ، شكل دادن رفتار با تحسين است. اين روش تربيتي بايد به طور مداوم استفاده شود تا رضايت شما را از رفتارهاي جديد فرزندتان نشان دهد. خيلي خوب است يادداشتي از كارهاي روزانه كودك تهيه كنيد و در انتهاي روز اين يادداشت را به او نشان دهيد. اين كار روش خوبي براي صحبت كردن در مورد وقايع هر روز است و با اين كار هر دوي شما احساس خوبي خواهيد داشت.
هر چند وقت يك بار مخصوصاً در روزهايي كه يادداشت پر از كارهاي خوب مي شود او را تشويق كنيد يا هر چه كه دوست دارد برايش تهيه كنيد و عنوان كنيد كه اين جايزه كارهاي خوب است. اگر ديديد تعريف هاي شما را ناديده مي گيرد ولي بعداً در رفتار خود آن را تكرار مي كند دريابيد كه ستايش مؤثر بوده است. هميشه از يك شيوه براي انتقاد استفاده نكنيد مثلاً يك بار يادداشتي را در كيفش بگذاريد و از يك رفتار بدش شكايت كنيد.
يكي ديگر از راه هاي مؤثر در برطرف كردن رفتارهاي آزاردهنده ناديده گرفتن آنهاست. در اين روش احساس مي كنيد كه درواقع كاري براي بهبود وضعيت انجام نمي دهيد اما بعداً درمي يابيد كه با ناديده گرفتن، رفتار ناشايست ترك مي شود. برخي از والدين، اين روش را دوست دارند و مي توانند به طور مؤثري از آن استفاده كنند اما براي برخي به علت پايين بودن ظرفيتشان، اين روش فقط فشار رواني و تنش را زياد مي كند. اگر شما هم چنين احساسي داشتيد از اين راه صرفنظر كنيد. اگر تصميم گرفتيد كه در مورد يك رفتار از روش ناديده گرفتن سنجيده استفاده كنيد به هيچ وجه به آن واكنش نشان ندهيد. چه زباني و چه غيرزباني. وقتي كودك همان رفتار را انجام مي دهد با حركات صورت به او اشاره نكرده، حتي نگاهش نكنيد. وانمود كنيد كه متوجه او نيستيد. مي توانيد اتاق را ترك كنيد يا رويتان را به سمت ديگري برگردانيد تا وقتي كه او به عملش ادامه مي دهد شما نيز اين روش را ادامه دهيد. اين خود نوعي توجه است. به او لبخند نزنيد. زيرا اين عمل او را جسورتر مي كند . فقط آن قدر به كارتان مشغول شويد كه به نظر آيد به هيچ چيز در اطرافتان توجه نداريد.
گاهي مي توانيد در حضور كودك ديگر، از رفتار مثبت آن كودك ستايش كنيد. اين كار ممكن است به تقليد كودك شما از كودك خوش اخلاق بينجامد. سعي كنيد عصباني نشويد! زيرا عصبانيت به احساس بدي مي انجامد . به علاوه هيچگاه تسليم نشويد. اگر قبل از ناهار گفتيد كه خوراكي نمي دهم بايد صبر كني موقع ناهار شود و اگر او گريه و زاري سرداد اصلاً به او اهميت ندهيد و محكم بگوييد قبل از غذا خوراكي نمي دهم. هر چند كه او سماجت كند. اگر كوتاه بياييد كودك ياد مي گيرد كه با گريه حرفش را به كرسي بنشاند و ديگر براي حرفهاي شما اهميتي قائل نيست.
هميشه به قولتان عمل كنيد. يك كودك مخصوصاً اگر خيلي كوچك باشد به تكميل نشدن يا به تأخير افتادن پاداش وعده داده شده بسيار حساس است. كاري را كه از عهده انجامش برنمي آييد تعهد نكنيد. وقتي قول چيزي را داديد پاي آن بايستيد. سعي كنيد مشكلات فرزندتان را يكي يكي حل كنيد نه اينكه همه را يك جا از او بخواهيد. مثلاً اول مشكل مسواك زدن و بعد مشكل وقت خوابش را حل كنيد. كودك را به تنبيهي كه آن را انجام نمي دهيد تهديد نكنيد. تهديد هاي پوچ و ناپايدار به رفتارهاي نادرستي مي انجامد كه تثبيت شده و در برابر تغيير مقاوم تر مي شوند.
يكي از مشكلات بزرگ مادران مسواك زدن بچه هاست. اگر شما به طور مرتب دندان هاي خود را مسواك بزنيد او نيز مشتاق خواهد شد تا چنين كند. مدت ها قبل از اين كه كودك واقعاً بتواند دندانش را مسواك بزند، به او مسواك بدهيد. بگذاريد با مسواك و خميردندان و دندانهايش بازي كند. اگر ديديد باز هم به طرف مسواك نمي رود با كلمات و جملات زيبا در موقع مسواك زدن اين كار را براي او لذت بخش كنيد. حتي مي توانيد با دندانپزشك براي انگيزه دادن به كودك مشاوره كنيد. هميشه به كودك بفهمانيد كه دقيقاً چه انتظاري از او داريد و به جاي اينكه شخصيتش را مورد انتقاد قرار دهيد اعمالش را مورد انتقاد قرار دهيد.
به او نگوييد «دست و پا جلفتي هستي» بگوييد: «وقتي كه شلوار و لباست را روي زمين مي بينم خيلي ناراحت مي شوم.» به او برچسب نزنيد. چون او زودباور مي كند كه واقعاً اين طور است. معمولاً در نظر والدين كارهاي منزل كارهايي كوچك و تكراري هستند كه هميشه در خانه انجام مي گيرند ولي در نظر بچه ها اين كارها بسيار مشكل و ناخوشايندند. صرفنظر از اين كه اين كارها چقدر بي اهميت اند، به ويژه در هنگامي كه انجام آنها مستلزم يادآوري هاي مكرر وبحث طولاني باشد مي تواند آرامش منزل را برهم بريزد.
يكي از شكايات والدين، بي مسئوليت بودن كودكان است. كارهايي كه بردوش آنها گذاشته مي شود انجام نمي دهند حتي با چند بار تذكر هم تن به انجام آن نمي دهند. خلاصه نافرمان و گستاخ مي شوند. سعي كنيد مسئوليت دادن را در كودكان زود شروع كنيد و با افزايش سن وظايف او را تغيير دهيد و وقتي از وظايفش سرباز زد از تدابير منفي استفاده كنيد.
مثلاً او را از اسباب بازي مورد علاقه اش محروم كنيد يا پول توجيبي اش را كم كنيد يا مثلاً وقتي لباسش را در سبد لباسهاي كثيف نمي گذارد لباسهايش را نشوييد و بگوييد: «چون لباسهايت در سبد نبود، من آنها را نديدم.»
ديگر از مشكلات مادران شب اداري كودكان است. اكثر كودكان در حدود ۲ تا ۳ سالگي رختخواب خود را خيس نمي كنند. قطع شب ادراري يك روند پيشرفت طبيعي است كه نشان دهنده تكامل مثانه كودك در نگه داشتن ادرار و ايجاد تحريكات ادراري است. خيس كردن اتفاقي در كودكان بزرگتر انتظار مي رود و نبايد آن را جدي تلقي كرد. هرگز به علت شب ادراري كودك را مسخره و شرم زده نكنيد. اين كار نه تنها به او كمكي نمي كند به ايجاد مشكلات جدي احساسي و رواني مي انجامد. در حدود ۷۵ درصد از كودكان ۴ ساله و ۸۵ درصد از كوكان ۵ ساله رختخوابشان را خيس نمي كنند مگر گاه و بيگاه، ولي عده بسيار كمي تا زمان بلوغ يا حتي بزرگسالي هم شب ادراري دارند. اگرچه نبايد كودك را به خاطر شب ادراري مسخره كرد اما نبايد آن را ناديده گرفت.
اگر پزشك دلايل عفونت ادراري و … را رد كرد بهتر است قبل از اين كه به درمان هاي غيرپزشكي بپردازيم با يك متخصص مجاري ادراري مشورت كنيم. اگر مشكل پزشكي باشد مطمئن باشيد كودك تحت نظر پزشك مشكلش حل مي شود اما اگر كودك پس از يك دوره چند هفته اي يا طولاني تر دوباره شروع به شب ادراري كرد شايد علت، هيجان و مشكلات عاطفي باشد.
سعي كنيد تشنج را در خانه كم كنيد. جلوي كودك با همسرتان بگومگو نكنيد. در هنگام خواب موزيك آرام بگذاريد يا او را به طور ملايم ماساژ دهيد، قصه مورد علاقه اش را تعريف كنيد تا با آرامش بخوابد. ساعت هاي پاياني روز به او آب ندهيد يا كمتر آب بدهيد. كودكي را كه پزشكان گفته اند مثانه كوچكي دارد تشويق كنيد مايعات زيادي در طول روز بنوشد تا حجم مثانه اش بزرگ شود. از مشكلات مهم ديگر بددهني و ناسزا گفتن كودكان است.
توجه بيش از حد به اين رفتارها باعث ترغيب كودك به اين اعمال زشت مي شود. در اين مورد، بيش از حد واكنش نشان ندهيد.
به كودكتان به طور جدي بگوييد كه اصلاً دوست نداريد او چنين كلماتي را كه مناسب شخصيت او نيست به كار ببرد. ولي اگر واكنش شديد نشان دهيد چه با ترساندن چه با خنديدن به اين حرف ها، ممكن است انگيزه او را براي دشنام دادن بيشتر كنيد. اين مطلب به ويژه در مورد بچه هاي كوچك تر كه به كار بردن بعضي كلمه ها را نوعي بازي مي دانند، صادق است. در حالي كه اصلاً معناي اين كلمات را نمي دانند. شما بايد به كلمه هاي بي ضرر بي اعتنايي كنيد.
بعضي كلمه ها فقط بي معني و احمقانه اند. بهترين برخورد ناديده گرفتن و توجه نكردن به آنهاست. البته به كار گرفتن كلمه هاي زشت و ناسزا نبايد ناديده گرفته شود چون به كاربردن آنها در بيرون منزل مي تواند دردسرساز باشد. وقتي كودك شما يك كلمه بد را به كار مي برد بي خود جيغ و داد نكنيد. اداي شوكه شدن را درنياوريد. بي ترديد شما قبلاً آن را شنيده ايد. براي او توضيح دهيد كه وقتي كسي به او ناسزا مي گويد در واقع فقط يك حرف ناجور شنيده و حرف نمي تواند به انسان آسيبي برساند.
در مورد فحش با او صحبت كنيد. به او بگوييد فحش دقيقاً چه معنايي دارد و چرا نبايد از آن استفاده كند. روش هاي جايگزين را به او بياموزيد. براي او بگوييد به جاي فحش دادن مي تواند احساساتش را به مخاطبش بيان كند.
كودك را به استفاده از واژه هاي ديگر ترغيب كنيد. كودك شما به واژه هايي نياز دارد كه از آن طريق عصبانيت يا احساسات شديدش را بيرون بريزد. او را تشويق كنيد كه به جاي استفاده از كلمات ركيك از كلمات بي ضرر استفاده كند و درصورت درست صحبت كردن او را تشوق كنيد و نشان دهيد كه چقدر از او راضي هستيد و اگر باز هم به فحش دادن و ناسزاگفتن ادامه داد مي توانيد از روشهاي محروم كردن استفاده كنيد. يعني بعضي امتيازها را از او بگيريد. مثلاً هر وقت كه فحش مي دهد او را به مكاني بفرستيد كه دوست ندارد.
يك موضوع مهم؛ اگر كودك بداند كه شما سرانجام پاسخ مثبت خواهيد داد ديگر مهم نيست كه ده بار هم «نه» گفته باشيد.
چنين كودكي به تجربه آموخته است بداخلاقي كند تا سرانجام تسليم شويد و او به هدفش برسد. تنها راه حل اين است كه كودك دريابد كه نظر شما تغيير نمي كند و با كسي شوخي نداريد. اگر «نه» گفتن شما هميشه باعث دردسر مي شود و كودك عادت كرد در مقابل «نه» شما گريه كند تأكيد مي كنم به عقب برگرديد و اعمال خودتان را مرور كنيد و آنجا كه اشكالي يافتيد آن را اصلاح كنيد. اين عادت در بزرگسالي مي تواند باعث ايجاد مشكلات جدي براي فرزند شما بشود. از همين رو كودكتان در هر سني كه هست از همين امروز به اصلاح رفتار او بپردازيد.
محمدرضا هاديلو
منبع : ايران مانيا




پسري 21 ماهه دارم مدت دو ماهي است كه فوق العاده لجباز شده و حاساس شده است. هر كسي به وسايلش دست مي زند جيغ مي كشد و يا اگر كاري انجام دهيم كه كمي مطابق ميل او نباشد بلافاصله شروع به گريه و دست و پا زدن مي كند. حتي با پدرش هم همينگونه است. بعضي ها به من مي گويند او را بد تربيت كرده ام. لطفا به من بگوييد چه كنم؟ با تشكر
[پاسخ]
سلام.من یه دختر 2 ساله دارم. میخوام که توالت رفتن یاد بگیره و دیگه پمپرس نشه. لطفاً بگین چه جوری شروع کنم؟ ممنونم
[پاسخ]
ضمن عرض سلام وخسته نباشيد پسري 8 ساله دارم كه در سن سه چهار سالگي هيچ مشكلي نداشت از اون به بعد دچار شب ادراري شد و هر شب هم تكرار مي شه ولي متاسفانه هر جا كه مراجعه كردم براي درمانش نتيجه اي نگرفتم خواهشمند است در صورت امكان راهنمائي بفرمائيد كه بايد چكار كنم ضمنا تمام ازمايشات پزشكي رو هم انجام داديم و هيچ مشكل جسمي نداشته .
[پاسخ]
باسلام دختر 10ساله ای دارم که امسال خیلی لجباز شده و به حرف مدیرومن وپدرش زیادگوش نمی دهد البته تک فرزندهم هست و معمولا ساز مخالف می زنه لطفا” مرا راهنمایی کنید. باتشکر
[پاسخ]
باسلام دختري يازده ساله دارم كه بسيار لجباز است وحرف من و مادرش را گوش نمي كند خواهشمند است راهنمائي بفرمائيد 1. بد غذا ئي نسبت به تمام غذاها 2. سهل انگاري در مسائل شخصي مثل درسها -لباس پوشيدن – مصرف داروها بهنگام بيماري 3. بي توجهي به مسائل پيرامون خانه و عدم توجه به گفته هاي من و مادرش 4. لجبازي با خواهر كوچكش در مسائل مختلف
[پاسخ]
الهام پاسخ در تاريخ 07/09/1390 9:57 ق.ظ:
با سلام من هم همین مشکل را دارم و احتیاچ به راهنمایی شمادارم
متشکرم
[پاسخ]
سلام.پسر3ساله اي دارم كه بابچه هاي همسن خودش سازگارنيست.خيلي شلوغه وازهرفرصتي براي خزابكاري بخصوص وسايل خونه استفاده ميكنه.دست بزن داره واگرازماچيزي بخادوبهش نديم مارو ميزنه وسرمون داد ميكشه.بااسباب بازيهاش بازي نميكنه وبازي باوسايل خونه مثل قابلمه ولگن و… را بيشتردوست داره ميخواستم بهم بگيد كه چجوري باهاش رفتاركنم؟ايابيش فعاله؟
[پاسخ]
ندا پاسخ در تاريخ 03/10/1390 3:10 ب.ظ:
من پسری2ساله 5 ماهه دارم تازگی منو خیلی گاز میگیره و تف روی دیگران میکنه چکار کنم این کارشو ترک کنه. خیلی هم تنهاست آیا درسته من هروز ببرمش خونه بازیها تا از تنهایی در بیاد ممنون
[پاسخ]
ب با سلام من پسری 2 ساله دارم که نزدیک یک ماه است از شیر گرفته شده است.(شیر مادر). در این فاصله بسیار لجباز شده . مثلاً وقتی می خواهد شیر پاستوریزه بخوره حتما باید جعبه خرما را جلوش بذارم تا شیربخوره و اگر این کار رانکنم اینقدر گریه میکنه تا من تسلیم بشم و حتی زمانی اینقدر منو عصبی می کنه تا بزنمش که خودم از این کار بسیار ناراحت میشم. لطفا منو راهنمایی کنید.
[پاسخ]
با سلام وخسته نباشید . دختری 4 ساله دارم حدود 7 ماه است که مهد میرود . دختر من وقتی وارد یک محیط جدید میشود احساس میکنم ترس دارد وخیلی گریه میکنه الان در مهد با مربی خودش انس گرفته ولی اگر مربی دیگری برای اموزش بیاد کلی گریه میکنه و به اتاق اموزش نمیرود منو راهنمایی کنید که چطور با این استرس دخترم برخورد کنم که در اینده به او لطمه وارد نشود .ممنون
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 19/08/1390 1:31 ب.ظ:
این امر برای کودکان – در این سن – غیر طبیعی نیست. این وظیفه معلم مهد کودک است که (با توجه به آموزشهایی که دیده) استرس کودکتان را کم کند . موضوع را با او در میان بگذارید. در برخوردهای اول مربی سعی می کند که با رویی گشاده برخورد کرده و غالبا چیزی را به عنوان هدیه به کودکان بدهد. لطفا هدیه ای تهیه کنید (هدیه ای که مورد علاقه کودکتان است) و قبل از آشنایی به معلم یا فرد مورد نظر بدهید تا انس اولیه بدین ترتیب ایجاد گردد.
[پاسخ]
سلام برادری 9 ساله دارم که هرچیزی بخواد و ما انجام ندهیم به ما آسیب میزند باید چه کنیم?
[پاسخ]
باسلام دخترم 3سالشه مدتی لجباز شده بخاطر هر چیزی گریه می کنه.مثلا میگه آب می خوام وقتی براش می ریزم با اینکه تشنه هست نمی خوره. وقتی می خوام باهاش بازی کنم به وسایلاش دست می زنم لجبازی می کنه جیغ می کشه. با توجه به اینکه من کارمند هستم و براش پرستار گرفتم و نزدیک دو هفته است روزهای زوج 4-6 بعدظهر مهدکودک میره.با پرستار هم همیطور رفتار می کنه.
[پاسخ]
فریده پاسخ در تاريخ 14/08/1390 12:07 ب.ظ:
با سلام پسر خواهری دارم 7 سالشه مامانش در قید حیات نیست زود عصبانی میشه داد میزنه فحش میده من هم با توجه به شرایتش دلم نمیادچیزی بهش بگم از یه طرف هم نگرانشم لطفا منو راهنمائی کنید
[پاسخ]
وقتی به کودکم می گوییم برودستشویی بامن لجبازی می کند
[پاسخ]
سجستانی پاسخ در تاريخ 04/08/1390 2:32 ب.ظ:
با سلام دخترم یک سال و ده ماهشه هر وقت میخوام براش لباس بپوشم نمیذاره و میخواد اونی رو که خودش دوست داره بپوشه و کلی گریه میکنه لطف کنید بهم بگید من چطور باید عکس العمل نشون بدم؟باید مقاومت کنم یا نه؟
[پاسخ]
پسر 9 ماهه من به تازگی هر چیزی رو که ازش میگیریم(که مرتبط با او نیست) گریه می کند و جیغ می کشد. و من مجبورم که دوباره به او بازگردانم.خواهشمندم مرا راهنمایی کنید. با تشکر
[پاسخ]
zahra پاسخ در تاريخ 27/07/1390 10:52 ب.ظ:
باسلام من يه دخترسه ساله دارم كه براي هركاري بهانه مياره گريه ميكنه وجيغ ميزنه اينقدراين كارش رو ادامه ميده كه اطرافيان حاضرميشن به خواسته دخترم اهميت بدن دخترم وقتي جيغ ميزنه موهاي خودش رو ميكشه حتي با دندوناش اگه كسي پيشش باشه گازش ميگيره من نگران دخترم هستم آيا به خواشته هاي دخترم عمل كنم چكاركنم خودش رونزنه؟آيادخترم ازلحاظ روحي مشكل داره؟
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 30/07/1390 3:51 ب.ظ:
اینکه اجازه داده اید تا کنون به این روش به خواسته اش برسه ، کار را برای شما مشکل نموده. سعی کنید قبل از گریه کردن و یا جیغ زدن اونو به خواسته های منطقی اش برسونید. اگر خواسته غیر منطقی داشت ؛ سعی کنید ان خواسته را به یک مورد مناسب جایگزین کنید. مثلا اگر از شما چاقو می خواهد ،سعی کنید که در وحله نخست عروسکی را که خیلی به آن علاقه دارد را به او بدهید و اگر راضی نشد چاقویی پلاستیکی که مخصوص کودکان است را به او بدهید. تحت هیچ شرایطی سعی نکنید کودک را به سمت لجبازی پیش ببرید . تا انجا که ممکن است با او مدارا کنید و محبت خود را به او نشان دهید. کارتون ، موسیقی و حتی تبلیغات تلویزیونی گاها می توانند یاری گر شما در تغییر خواسته کودکتان باشند. پیروز باشید
[پاسخ]
زهرا پاسخ در تاريخ 07/08/1390 9:02 ب.ظ:
با سلام دختر سه ساله ام رو گذاشتم توي مهد شايد با بچه هاي مهد سرگرم بشه ولي خيلي بددهن شده وفحش ميده نمي دونم چكار كنم خيلي عصبي شده
مدير سايت پاسخ در تاريخ 07/08/1390 10:17 ب.ظ:
با مربي مهد گفتگو كنيد. اگر تاثير نداشت مهد كودكان را تغيير دهيد.
با سلام و احترام.سپاسگزارم از زحمات شما.مطالب ارزند و سودمندی ارایه می دهید.من دخترم سیزده سال دارد. -از کودکی بهانه گیر می باشد -اغلب صبح ها بی حوصله است -همیشه دوست دارد چیزی برایش بخریم -اتاقش همیشه بی نظم است -علاقه به شنیدن نصیحی های من ندارد از شما تقاضا دارم بنده را راهنمائی بفرمائید.و اگر ممکن است یک روانشناس نوجوانان به بنده معرفی فرمایید.سپاسگزارم
[پاسخ]
با سلام دو دختر دارم 8 ساله و 2 ساله . دختر 8 ساله ام جز بچه هاي دشوار است يعني لجبازي مي كند اصلا نبايد خواهر كوچكترش به وسايلش دست بزند وقتي با او بازي ميكند اكثر مواقع داد ميزند اورا كتك ميزند و وسايل مربوط به خودش را به زور از او ميگيرد در صورتيكه اگر ارام بگويد به راحتي دختر 2 ساله ام به او ميدهد و به تازگي ياد گرفته اگر تذكري به او بدهيم فورا گريه مكند با صداي بلند . رفتار او باعث ميشود كه او را دعوا كنم كه خودم خيلي ناراحت شوم خيلي لجباز است مرا راهنمايي كنيد متشكرم.
[پاسخ]
سلام خسته نباشيد.من يك پسريك سال ونه ماهه دارم كه فوق العاده لج بازه.مثلااگه يك وسيله خطرناك رو از دستش بگيرم خيلي گريه ميكنه وجيغ ميكشه.با اينكه من هميشه با روي خوش باهاش رفتار ميكنم.ولي خيلي لج بازي ميكنه يا چيزي رو پرت ميكنه.لطفا منو راهنمايي كنيد كه باهاش چيكار كنم
[پاسخ]
با سلام خواهرزاده ی من 3 سال و 11 ماهش هست و مدت زیادیه شاید 7 8 ماه که شب ادراری پیدا کرده در این مدت شب هایی هم خشک بوده اما اکثر مواقع تا صبح خشک است و صبح در رختخوابش ادرار میکند از هر روشی هم استفاده کرده ایم اما بی فایده بوده و در دستشویی رفتن خیلی لجباز است و تا وقتی که لباسش کمی خیس نشود به دستشویی نمیرود به شدت به مادرش وابسته است اما وقتی در مهمانی یا منزل افراد دیگر هستیم از مادرش دوری میکند و میگوید من تو را نمیخواهم خیلی زود عصبانی میشود و تا حدی پرخاشگر شده است من با توجه به مقالاتی که در اینترنت بود متوجه شدم در این سن خیلی از کودکان دچار لجبازی و پرخاشگری هستند خواهش میکنم من را راهنمایی کنید …
[پاسخ]
sسسلام روز بخير دختري هفت سال دارم كه جديدا خيلي لجباز و حرف نشنو شده دوست دارد هر كاري را كه دوست دارد انجام دهد و اصلا به حرف من و پدرش گوش نمي دهد لطفا راهنمايي كنيند
[پاسخ]
سلام من پسری 2ساله دارم.2ماهی میشه که اصلابابچه های هم سن وسالش بازی نمیکنه وترس از جداشدن از من داره.بدون من هیچ جانمیره وخجالتی شده.اگه بچه ها ماشینشو ازش بگیرن فرارمیکنه پیش من میادوازمن میخواهدتاماشینشوپس بگیرمدرصورتی که قبلا اجتماعی بود.لطفامنوراهنمایی کنید
+.214520
[پاسخ]
سلام دختر 5.5 ماهه دارم که اخیرا” بعد از ظهرها شروع به گریه شدید می کند و تا بیرون از خانه نبرم ارام نمی شود به خصوص اگر خوابش هم بیاید.چگونه می توانم با این عادت مقابله کنم؟
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 09/05/1390 10:19 ب.ظ:
اگر اين موضوع ادامه دار است به روان شناس كودك يا متخصص كودكان مراجعه كنيد. دقت كنيد كه ايا دليل خاصي براي گريه دارد يا خير؟ به چيزي اشاره مي كند يا از چيز مي ترسد؟
[پاسخ]
باسلام دختری 3 ساله دارم مدت 1 ماه است برای دستشویی رفتن به شدت لجبازی می کند به طوری که بعضی مواقع در طول شبانه روز 2 بار دستشویی می رود مرا راهنمایی کنید چطور با او رفتار کنم
[پاسخ]
پسری 4 ساله دارم. همیشه و گاهی در حضور دیگران دست در بیتی خود میکند . نصیحت و توضیحات من را قبول نمیکند اخیرا دست خود را دائما داخل دهان خود می کند. در موقع ادرار نیز تا جائی که بتواند خود را با دست کنترل میکند و این موجب شرمندگی من در جمع میشود. بجای تنبیه از تهدید (بعد از تشویق) استفاده میکنم اما او بلافاصله از همان تهدید در مقابل خودم استفاده میکند. عصبی است گاهی در شدت عصبانیت خود زنی میکند.
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 18/03/1390 10:47 ب.ظ:
با سلام عموما كودكان با توجه به سن خود رفتارهايي غير قابل قبول و بعضا كنترل نشده از خود بروز مي دهند كه موجب نگراني اطرافيان مي شود. توصيه اي كه مي توانيم براي شما داشته باشيم مراجعه به مشاور كودكان است تا ضمن بررسي همه جانبه رفتار كودكتان، توصيه اي كارشناسي براي تان داشته باشد. به هرحال هیچ کودکی نیست که از فاصله یک تا شش سالگی (خصوصاً بین دو تا چهار سالگی) برای مدتی این کار را تکرار نکند.در واقع برخلاف آنچه والدین تصور می کنند، فرو بردن انگشت در بینی برای کودک، راهی است جهت کاهش اضطراب، بی حوصلگی و یا حتی خستگی و در مواردی کنجکاوی. اما باید پذیرفت این حرکت، خوشایند نبوده و بشدت والدین را نگران می کند.به هر حال والدین قادر هستند با در پیش گرفتن روش مناسب به کودک بیاموزند نباید در جمع انگشتش را داخل بینی فرو ببرد و به جای آن بهتر است از دستمال استفاده کند. ● توصیه های مفید
۱) اگر کودک دچار سرماخوردگی و بیماری های مشابه است، باید حتماً درمان شود زیرا اگر در چنین حالتی انگشتش را داخل بینی فرو برد باعث انتقال میکرب ها به محیط اطراف خود می شود.
۲) هرگز از کلماتی مشابه «بچه کثیف» و «بی تربیت» استفاده نکنید این کار فقط موجب احساس عدم پذیرش وی از سوی شما می شود و کوچک ترین تأثیر تربیتی ندارد.
۳) واقع گرا باشید و بپذیرید برطرف شدن این عادت کودک، به زمان نیاز دارد.
۴) هر بار که چنین رفتاری نشان داد به او دستمال بدهید و با آرامش برایش توضیح دهید که روش صحیح، استفاده از دستمال است نه انگشت.
۵) اگر اطراف بینی او خشک شده و وی هربار به خاطر کنجکاوی و یا خارش پوست، اطراف آن را دستکاری می کند از کرم های مرطوب کننده استفاده کنید.
۶) اگر کودک ناخودآگاه چنین رفتاری انجام می دهد، با توافق او نخی به انگشت اشاره اش ببندید تا هر بار به خاطر بیاورد که رفتارش پسندیده نیست.
[پاسخ]
سلام.دختری 3 ساله دارم که بسیار لجباز ونترس هستش . با منطق دعوا مهربانی و………. باهاش برخورد کردم وهیچ نتیجه ای نگرفتم دست به همه چیز میزنه مخصوصا در مهمونی ها واین رفتار همه رو کلافه میکنه و هم صاحب خونه و من سعی میکنم کمتر به مهمونی برم ولی باز نتیجه نمیده .رفتار من و پدرش کاملا باهاش متعادل ولی من نمیدونم که چرا دخترم حرف گوش کن نیست تا جایی که یکی دو بار من از کوره در رفتم و تنبیه شدید کردمش لطفا راهنماییم کنید
[پاسخ]
سلام دختری ۱۱ ماه و ۳ هفته دارم گاهی موهای خودش را میکشد مثلا داریم بازی میکنیم و یکهو میبینم موهاشو میکشه گاهی اوقات چیزی میخواد و بدون اینکه اشاره کنه به شدت موهاشو میکشه و من فقط میرم بههش میگم چی میخواهی و دستشو باز میکنم ولی نمیدانم چرا این کار رو میکنه و چه کار کنم تکرار نکنه
[پاسخ]
سلام پسر من 2 سال و 9 ماهشه.وقتی چیز مطابق میلش نباشه سرش رو محکم به زمین یا دیوار میزنه.پیش دکتر و مشاور هم رفتیم با بی تفاوتی وحتی توجه بیش از حد هم درست نشد.لطفا منو راهنمایی کنید.یا کتاب معرفی کنید.
[پاسخ]
سلام. دختر 2 ساله من 2 ماه است که از پوشک گرفته شده…همیشه موقع دستشویی داشتن اعلام می کرد و حتی خودش رو هم نگه می داشت تا زمانی که بتونیم دستشوویی ببریمش..اما موقع بیرون رفتن برای احتیاط پوشکش می کردم..اما بازم خودش رو نگه می داشت و تو اون نمی کرد..اما الان 10 روزه به هیچ وجه نمی گه و در خودش تمام وقت می کنه..هرکاری که باعث تشویق و نصیحت و بازی در ین رابطه بوده انجام دادم اما نتیجه بخش نیست..به نطر شماباید چه کار بکنم؟ خوشحال می شم هرچه سریع تر به من پاسخ بدین
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 22/12/1389 12:27 ق.ظ:
با سلام دلایل متعددی برای این منظور ممکن است وجود داشته باشد.البته برای سن کودک شما این امر خارج از عرف نبود و خیلی جای نگرانی ندارد.با این حال می توانید به پزشک متخصص کودکان برای چک سلامت عمومی فرزندتان اقدام کنید. شاید خواندن مطلب زیر هم برای راهنمایی بیشتر شما خالی از لطف نباشد:
رشد كنترل ادرار در کودکان 2 تا 5 ساله
رشد كنترل ادرار :
زمان توانايي كنترل ادرار در كودكان متفاوت است و بسته به اين است كه چه وقتي سيستم ادراري آنها تكامل كافي براي اين موضوع را پيدا كند .يعني سيستم عصبي و عضلاني مثانه و مغز تكامل كافي را يافته باشند . كودك قبل از 15 ماهگي به زحمت مي تواند حتي براي چند ثانيه ادرار خود را نگه دارد . اين موضوع تا 5/2 سالگي ادامه دارد . بعد از سن يك سالگي ، كودك به اصطلاح لجباز مي شود بنابراين اگر او را مجبور به كاري بكنيد ، منفي كاري ميكند و از اطاعت سر باز مي زند . بنابراين آموزش ادرار كردن و آداب دستشويي و يا نشستن روي لگن را زودتر از موعد شروع نكنيد . اگر زياد اصرار كنيد ، نتيجه معكوس مي گيريد . هيچ چيز بيشتر از اين كودك را راضي نمي كند با ادرار كردن بي موقع مادر دچار سر درگمي كند .
اجازه دهيد كودك متناسب با خصوصيات خود كم كم رشد كند و آداب دستشويي را بياموزد . هيچ راهي براي زودتر شروع كردن آداب دستشويي وجود ندارد . شما بايد براي كمك به كودكتان تنها زماني كه او نشان مي دهد كه مي خواهد ادرار كند سريعا براي او لگن بياوريد .
البته اگر از موعد مقرر گذشت و كودك شما باز هم بي اختياري ادراري داشت و نحوه كنترل ادرار را نياموخت بايد نقص هاي عضوي و عصبي رد شود . ممكن است مثانه كم حجم ، انسداد پيشابراه و حالب نابجا وجود داشته باشد .
·تا حدود 15 ماهگي كودك هيچ گونه احساسي از داشتن ادرار ندارد . در 15 ماهگي كودك كم كم احساس دفع ادرار دارد ولي نمي تواند آنرا نگه دارد و بايد سريعا آنرا تخليه كند . در اين سن مي توانيد از او بپرسيد آيا نياز به دستشويي دارد يا خير و البته از هرگونه بي اختياري كه اتفاق مي افتد چشم پوشي كنيد .
·در سن 21 ماهگي كودك دچار تكرر ادرار مي شود و دفعات خيس كردن هم افزايش مي يابد . شما باز هم بايد صبر و حوصله به خرج دهيد و از جار و جنجال بپرهيزيد و صرفا لباس او را عوض كنيد . پرسش در مورد داشتن ادرار را ادامه دهيد و هر بار كه كودك شما با موفقيت از لگن استفاده كرد كاري كنيد كه بفهمد از اين موضوع راضي و خوشنود هستيد .
از وسواس به خرج دادن بپرهيزيد و كودك خود را مجبور به نشستن روي لگن نكنيد چون نتيجه معكوس خواهيد گرفت .
·در سن دو سالگي كودك شما مي تواند به تنهايي روي لگن بنشيند و از اين موضوع احساس غرور مي كند . حتي ممكن است از شما بخواهد او را تنها بگذاريد . شما بهتر است به اندازه كافي به كودك آزادي دهيد و از او حمايت كنيد . از اشتباهات او خرده نگيريد . با اينكار حس اعتماد به نفس را در كودكتان تقويت مي كنيد .
·در 5/2 تا3 سالگي كودك مي تواند كنترل ادرار خود را به دست بياورد و شما با اطمينان مي توانيد اور ا روزها پوشك نكنيد . در ابتدا انتظار نداشته باشيد كه شبها هم خشك بماند ولي اگر سه شب متوالي خشك بود به او پوشك نپوشا نيد و البته تا مدتي از لايه پلاستيكي در تشك كودك استفاده كنيد .
نكات قابل توجه :
– دخترها معمولا زودتر از پسرها كنترل ادرار و مدفوع خود را به دست مي آورند . اكثر كودكان زودتر و يا ديرتر از موعد مقرر كنترل ادرار به دست مي آورند . بعد از 18 ماهگي اكثر كودكان روز ها خود را خيس نگه نمي دارند ، بعد از دو سالگي نيمي از آنها شبها خود را خيس نمي كنند . بعد از سه سالگي(سه چهارم) كودكان شب و روز كنترل ادرار دارند . و 90 در صد كودكان در سن 5 سالگي شبانه روز خشك مي مانند .
– سير رشد كنترل ادرار تسريع نمي شود ولي توسط والدين مقرراتي يا وسواسي كند مي شود و يا توسط والديني كه اصلا اهميتي به آداب دستشويي رفتن نمي دهند .
– هرگز كودك را به خاطر اينكه خودش را خيس مي كند تنبيه نكنيد .
– وسواس بيش از حد در مورد آداب دفعي باعث مي شود كودك شما در آينده دچار اختلالات شخصيتي شود.
پیروز باشید
[پاسخ]
با سلام پسری 3 ساله دارم خیلی بد غذا میخورد حدود 1 کیلو هم نسبت به استاندارد کمبود وزن دارد وقت غذا با هزار کلک باید چند قاشق غذا به او بدهیم لطفاً راهنمایی بفرمائید
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 16/12/1389 9:49 ق.ظ:
لطفا به یک پزشک مشاور تغذیه کودکان مراجعه نمایید. شما می توانید با مکملهایی که از طرف پزشک توصیه می شود، اشتهای کودکتان را تقویت نموده و مشکل تان را حل نمایید. پیروز باشید
[پاسخ]
`sددختري دارم 12 ساله هرچه به مي گويم زود جواب مرا مي دهد در ضمن خبر هم زياد ميدهد نمي دانم چگونه با او برخورد كنم
[پاسخ]
سلام سلام دخترم سه سال ونيمه،ازتولد تادوسالگي اش دربخشي از خانه بابام زندگي كرديم بعد به خانه خودمان جابه جا شديم خيلي به انها خاصا دو تا عمه اش وابسته شده بود هر وقت خانه شان مي امديم ديگر توان انكه به خونه ببريمش نداشتيم با همين وضع تا الان گذرانديم البته اخيرا بردنش راحت تر شده خيلي به او محبت مي كنند و فكر مي كنم علت هم همينه اخيرا بسيار لجباز شده وقت بيرون رفتن به راحتي لباس نمي پوشه بلند جيغ ميكشه مادر وعمه هاشو گاز مي گيرد وويشگون مي گيره(فقط صورت )وبا حالت بسيار عصبي التماس مي كند كه به وي اجازه گاز گرفتن بدهند اگر لباس يك كدامشان خيس شد مرتب مي گويد خيس ايد وتقاضاي بغل شدن دارد واگر هم لباس خشك شود بازم مي گويد خيس ايد خيس ايد نيمه شب از خواب مي پرد بهانه مي گيرد تا بلند گريه نكند وجيغ نزند خواب نمي رود و…خواهشمند است راهنمايي بفر ماييد (ضمنا نسبت به همسالن از فهم بالاتر وبهتر صحبت كرده وحتي مي تواند داستان هم بسازد و تعريف كند)
[پاسخ]
با سلام.دختر 5/2 ساله اي دارم كه بسيار به من وابسته است و بايد كليه كارهايش را من انجام دهم و اگر پدرش بخواهد براي او كاري بكند با سروصدا مانع از انجام كار او مي شود تااينكه من خودم كارش را انجام دهم.
[پاسخ]
با سلامد خسته نباشید ما پسری 2 سال و 4 ماه داریم که خیلی لجباز است و سعی میکند همه چیز را با زور گویی تحمیلمان کند یکی از بدترین اخلاقش در این است که هر کاری ما میکنیم مخالف است و میگوید تمام امکانات باید در دست من باشد نمیگذارد با سلیقه ی خود تلوزیون ببینیم
[پاسخ]
میسا پاسخ در تاريخ 22/05/1390 1:24 ب.ظ:
با سلام من کودک 17 ماهه دارم او خیلی لج باز است مدام جیغ می زند و کودکان دیگر را گاز می گیرد و کارهای خطرناکی انجام می دهدو اگر او را منع کنم لج بازی می کند لطفا مرا راهنمایی کنید
[پاسخ]
با سلام خسته نباشي لطف كنيد جواب ما رو بدين من از كي منتظرمم
[پاسخ]
عظيمي مروي – هرچند طي سال هاي اخير آگاهي عمومي جامعه نسبت به مسائل تربيتي افزايش پيدا کرده است و والدين امروزي بيش از گذشته به مسائل تربيتي اهميت مي دهند، اما هنوز تا علمي شدن بسياري از مباحث تربيتي و به کار گرفتن آن در خانواده ها فاصله زيادي داريم. از اين رو در صفحه خانواده و سلامت بارها به مسائل تربيتي کودکان پرداخته ايم و اين بار نيز به موضوع پراهميت ترتيب تولد و تاثير آن بر شکل گيري شخصيت افراد مي پردازيم که بحث جديدي است. ترتيب سني
معصومه افسري، کارشناس اداره سلامت روان، در اين باره به خراسان چنين مي گويد: از آن جا که ترتيب تولد يکي از عوامل مهم و موثر در شکل گيري شخصيت فرزندان، هوش آن ها، تعيين آينده شغلي و تحصيلي و ايجاد رقابت در فرزندان است، والدين بايد نسبت به خصوصيات مرتبط با ترتيب سني آگاهي داشته باشند و با فرزندان مطابق با اين خصوصيات رفتار کنند تا بتوانند روش هاي موثري را در برقراري ارتباط با فرزندان و تربيت آن ها به کار گيرند.يکي از مهم ترين اين تمهيدات، مديريت رقابت بين فرزندان است؛ اين مديريت بايد به نحوي باشد که رقابت به تعارض منجر نشود. متاسفانه گاه والدين به گونه اي رفتار مي کنند که باعث ايجاد رقابت منفي و سپس تعارض بين فرزندان مي شود. در واقع والدين با تبعيض، بدرفتاري با يکي از فرزندان و توجه نکردن به خصوصيات شخصيتي ، ناخواسته به رقابت منفي بين فرزندان دامن مي زنند.در حالي که بايد با توجه به خصوصيات شخصيتي، سرشتي و ترتيب و توالي سني، رفتارهايي متناسب با فرزندان را در پيش بگيرند. يکي از نکته هايي که بيشتر والدين نسبت به آن بي اطلاع هستند، خصوصيات سرشتي کودکان است. خصوصيات سرشتي همان ويژگي هاي ذاتي است که کودک با آن به دنيا مي آيد و اکتسابي نيست. هر کودکي يک سري خصوصيات شخصيتي و رفتاري دارد که مربوط به ذات اوست و او را از کودکان ديگر متمايز مي کند. کودکان آسان، کودکان دشوار
کودکان از نظر سرشتي «خوب» يا «بد» نيستند بلکه «آسان » يا «دشوار» هستند. اين خصوصيات به ترتيب تولد ربطي ندارد.«کودک دشوار» ممکن است بدقلق، بداخلاق، ناسازگار و پرخاشگر باشد، غر بزند، گوشه گير باشد و مدام با ديگر بچه ها درگير شود. «بچه آسان» نقطه مقابل «بچه دشوار» است و آرام، سازگار، خوش اخلاق و خوشخوست. بار ديگر تاکيد مي کنيم که اين خصوصيات سرشتي است و والدين بايد با شناسايي سرشت کودک خود با او رفتار کنند. والديني که کودک دشوار دارند بايد صبر و تحمل و سازگاري زيادي داشته باشند، با کودک مدارا کنند تا بتوانند روش هاي موثر تربيتي را اعمال کنند. دقت کنيد که تمامي اين عوامل اعم از خصوصيات سرشتي، ترتيب تولد، سن و جنس فرزندان، روي کيفيت رقابت آن ها تاثيرگذار است.به اين ترتيب به نظر مي رسد در موضوعي مثل رقابت بين فرزندان تفاوت سني نکته بسيار مهمي است.کارشناس اداره سلامت روان هم چنين با اشاره به فاصله سني ايده آل بين فرزندان مي گويد: فاصله سني ايده آل بين فرزند اول و دوم ۵ سال است. با اين فاصله فرزند اول مي تواند لذت تک فرزند بودن را بچشد و آمدن فرزند دوم را بپذيرد. در واقع هرچه فاصله سني بيشتر باشد، تعارض ها کمتر است زيرا فرزند بزرگ تر متکي به خود است و چون به سن مهد کودک يا مدرسه نزديک شده است، در خارج از منزل حضور دارد و با همسالان خود بهتر ارتباط برقرار مي کند. در حالي که کودکان کوچک تر کم تحمل، کم ظرفيت و متکي به والدين هستند.افسري درباره ويژگي هاي فرزند اول که بايد در شيوه تربيتي والدين لحاظ شود، چنين مي گويد: بچه هاي اول اغلب مشکل پسندند، دوست دارند همواره اول باشند و مورد توجه قرار بگيرند. معمولا فرزند بزرگ تر کمال گرا، مغرور و خودپسند، سلطه جو و باهوش تر از فرزندان ديگر است و فکر مي کند هميشه حق با اوست و فقط خودش همه چيز را مي داند و بايد در هر کاري اولويت با او باشد. البته هم زمان منظم و وظيفه شناس هم هست و انگيزه بيشتري براي پيشرفت دارد.طبيعي است که والدين همواره از فرزند اول توقع بيشتري داشته باشند و نسبت به او حساسيت بيشتري به خرج دهند. تجربه والدين وي با اشاره به اين که نحوه تربيت فرزندان بر شکل گيري شخصيت آن ها موثر است، تصريح مي کند: معمولا آزمون و خطا روي فرزند اول بيشتر است و راه هاي تربيتي اتخاذ شده، راهگشاي فرزندان ديگر است و چون والدين تجربه يک فرزند را پيشتر داشته اند، با فرزند دوم راحت تر کنار مي آيند.به طور کلي کارهاي نادرست فرزند اول بيشتر از بقيه فرزندان به چشم مي آيد، زيرا فرزند اول معرف والدين است پس اگر اشتباهي کند، خانواده زير سوال مي رود. از طرفي با اين که انگيزه پيشرفت در فرزند بزرگ تر زياد است، به دليل زير ذره بين بودن از طرف والدين و انتظارات و سختگيري آن ها، کمتر فرصت کسب تجربه دارد. بنابراين ممکن است احساس تنهايي کند و در معرض افسردگي قرار گيرد زيرا به او فرصت تجربه داده نمي شود. اين کارشناس اداره سلامت روان وزارت بهداشت تصريح مي کند: با اين وجود اگر والدين برخورد صحيحي با فرزند بزرگ تر داشته باشند، مي توانند مطمئن باشند که او مسئوليت خواهر يا برادر کوچک ترش را به خوبي مي پذيرد و حتي در جايگاه والدين قرار مي گيرد. در صورتي که والدين به فرزند بزرگ تر محبت کافي کنند، زمينه حسادت بين او و فرزند کوچک تر از بين مي رود. اما درباره فرزندان وسط بايد گفت معمولا آن ها به خوبي مي توانند با ديگران ارتباط برقرار کنند. آرام، بي سر و صداتر و خانواده دوست هستند و از آن جا که قادر به برقراري ارتباط اجتماعي مناسب با ديگران هستند، به والدين وابستگي کمي دارند و دوري آن ها را بهتر تحمل مي کنند. مي توان گفت اين بچه ها آرامش را بيش از هر چيزي دوست دارند و شعارشان آرامش به هر قيمت است. توانايي ميانجي گري براي حل مشکلات و خوشحال و راضي کردن ديگران را به خوبي بلدند و در صورت حمايت هاي مناسب والدين، مي توانند پيشرفت هاي زيادي را در زندگي تجربه کنند.فرزندان کوچک خانواده نيز خصوصيات جالب توجهي دارند که دانستن آن ها مي تواند براي والدين به منظور اتخاذ روش هاي تربيتي صحيح موثر باشد. فرزند کوچک اغلب بسيار شاد، سرزنده و خونگرم است. از ريسک کردن نمي ترسد، هرچند خودمحور است و دوست دارد دنيا را دگرگون کند. از بي توجهي، بي اعتنايي و طرد شدن مي ترسد و به علت وجود خواهر يا برادر بزرگ تر از جايگاهش در خانواده نگران است و مي خواهد همواره مورد توجه باشد، گاهي به علت خوش بيني بيش از حد در روابط اجتماعي شکست مي خورد و ممکن است به خواهر و برادرهاي بزرگ تر يا والدين وابسته شود.اصولا زماني که رفتار والدين و شيوه تربيتي آن ها در برخورد با فرزندان اول، وسط و آخر صحيح نباشد، ۲ اتفاق ممکن است رخ دهد. يا رقابت و حسادت شديدي بين فرزندان رخ مي دهد و يا وابستگي شديدي بين آن ها به وجود مي آيد که هر ۲ حالت منفي است. زيرا هم حسادت و رقابت و هم وابستگي زياد خواهر و برادر به يکديگر خطرناک است.افسري درباره بزرگ ترين اشتباه هايي که والدين چند فرزند در نحوه تربيت آن ها مرتکب مي شوند، چنين توضيح مي دهد: تبعيض بين فرزندان، محبت بيش از حد به يکي از فرزندان، مقايسه بين فرزندان، قضاوت نادرست درباره آن ها، سرزنش و تحقير فرزندان در مقابل خواهر يا برادر کوچک تر يا بزرگ تر، احترام نگذاشتن به شخصيت آن ها، تشويق نکردن و رفتارهاي توهين آميز مي تواند آثار مخربي روي نگرش فرزندان بگذارد و آن ها را به شدت به هم وابسته يا از هم دور کند.نکته اين جاست که والدين آموزش مهارت هاي فرزند پروري را نمي بينند و طبيعي است که با مسائلي از قبيل خصوصيات سرشتي، شخصيتي و ترتيب تولد ناآشنا هستند و تصور مي کنند بايد با آن ها يکسان برخورد کنند. يکي از اولين قدم ها براي ارتقاي ارتباط بهتر با فرزندان اين است که با هر يک از آن ها به تناسب سن و خصوصياتش وقتي را بگذرانند. اين کار باعث مي شود فرزندان احساس خوبي داشته باشند و بدانند که والدين به آن ها علاقه مند هستند. دادن مسئوليت براي افزايش کارايي، خودارزشمندي و اعتماد به نفس در آن ها نيز مي تواند رابطه والدين با فرزندان را در طول زمان بهتر کند.براي مديريت رقابت نيز بهتر است والدين در درجه اول بپذيرند رقابت، بخشي از مرحله رشد طبيعي فرزندان است و بايد وجود داشته باشد و به شرط مديريت صحيح آن، مي تواند سازنده باشد. برخورد صحيح متناسب با سن، خصوصيات سرشتي و ويژگي هاي شخصيتي و ترتيب تولد، تبعيض قائل نشدن بين آن ها، توضيح درباره علت رفتارهاي متفاوت به فرزندان با دلايل منطقي و با اشاره به خصوصيات سرشتي آ ن ها، مداخله نکردن در دعواي بين فرزندان، اهميت ندادن به بدگويي فرزندان از يکديگر، مشاوره گرفتن از آن ها براي حل مشکلات بين خواهر و برادرها، استفاده از نظرهاي آن ها در تصميم گيري ها هر يک به تنهايي مي تواند بسيار کارساز باشد. ارتباط بهتر والدين با فرزندان والدين با مسائلي از قبيل خصوصيات سرشتي، شخصيتي و ترتيب تولد ناآشنا هستند و تصور مي کنند بايد با همه فرزندان يکسان برخورد کنند. يکي از اولين قدم ها براي ارتقاي ارتباط بهتر با فرزندان اين است که پدر و مادر با هر يک از آن ها به تناسب سن و خصوصياتش وقتي را بگذرانند.
این مطلب را از سایت روزنامه هموطن سلام تقدیم می کنم
[پاسخ]
با سلام دختر دو سال و شش ماهه ای دارم که چند روز بسیار لجباز و بهونه گیر شده اسباب بازیها و وسایل دیگه رو پرت میکنه هرچی بهش میگم میگه دوست ندارم نمی خوام – من کارمندم ،دوماهه مهد میذارمش اونجا خیلی آرومه و مشکلی نداره ولی تا خونه میایم بهونه گیری و لجبازی رو شروع میکنه و من نمی دونم چطوری باهاش رفتار کنم خواهش میکنم منو راهنمایی کنید
[پاسخ]
با سلام و خسته نباشيد . از راهنمايي قبليتون ممنونم. دختر2سالو10ماهه ام الان مدتي است كه دوباره شروع به خوردن انگشت شصتش كرده است نمي دانم چه كار كنم تشويق و تنبيه راانجام داده ام همچنان به خوردن انگشتش ادامه مي دهد لطفا كمكم كنيد
[پاسخ]
مدير سايت پاسخ در تاريخ 25/10/1389 2:44 ب.ظ:
با سلام لطفا دقت کنید که در چه زمانهایی اقدام به انجام اینکار می کند؟ زمانیکه گرسنه است؟ زمانیکه هیجان زده می شود؟ زمانیکه چیزی می خواهد، زمانیکه دستشویی دارد و یا زمانیکه در خواب است. بسته به موقعیت موضوع متفاوت است. ولی بغیر از مسئله بهداشتی، می توان گفت که به مرور عاداتی اینچنینی رفع می شوند. اگر موضوع برایتان خیلی جدی است به مشاور کودک مراجعه نمایید. پیروز باشید
[پاسخ]
اعظم جون سلام ممنون ازراهنمايي ات درسته بعضي موقع ها ميگه كه از ماشينها مي ترسم و بعضي وقتهاراه نيومده ميگه خسته شدم خوشبختانه الان كمي بهتر شده از قبل ولي نميشه بهش اعتماد كرد
[پاسخ]